Przesłanie Caritas o świadectwie miłosierdzia w duchu nauczania Ojca Świętego Jana Pawła II

Piątek, 06 Września 2002 17:00

Caritas wraz z całym Kościołem i polskim społeczeństwem z uwagą przyjmuje słowa Ojca Świętego o "Bogu bogatym w miłosierdzie" wypowiedziane podczas tegorocznej apostolskiej pielgrzymki do Ojczyzny. Dyrektorzy Caritas diecezjalnych ze współpracownikami zebrani w Siedlcach na jesiennej konferencji plenarnej wyrażają głęboką wdzięczność Piotrowi naszych czasów, Janowi Pawłowi II za uniwersalne przesłanie z krakowskich Łagiewnik i zawierzenie całego świata Bożemu miłosierdziu.

Tajemnica Bożego miłosierdzia, uobecniana także w posłudze Caritas, stanowi źródło misji charytatywnej i staje się nową inspiracją w codziennej działalności wszystkich zaangażowanych w dzieło dobroczynne Kościoła katolickiego. Chrześcijańska diakonia jest wyrazem żywej wiary całej wspólnoty Kościoła w miłosierną obecność Chrystusa wśród swych uczniów i uzdalnia nas do naśladowania Zbawiciela, który przyszedł na ten świat dobrze czyniąc wszystkim. Wierni tradycji Kościoła podejmujemy wysiłek służby miłości na wzór Jezusa każdemu potrzebującemu, niezależnie od jego narodowości, wyznania, pochodzenia, koloru skóry, czy statusu społecznego. Dzieło chrześcijańskiego miłosierdzia jest wciąż aktualnym sposobem świadczenia i uobecniania miłości Boga we współczesnym świecie. Jest odpowiedzią na każdy rodzaj ludzkiego cierpienia w wymiarze duchowym i fizycznym, z poszanowaniem wolności i osobistej godności człowieka. Dobro świadczone bliźnim staje się udziałem w pełni zbawienia i pozwala przez czyny miłości uczestniczyć w uobecnianiu Jezusa uwielbionego w świecie [Por. Mysterium fidei]. Czyny miłosierdzia są żywym znakiem niewidzialnego Boga i stanowią świadectwo wierności Kościoła własnej misji.

Orędzie Boga bogatego w miłosierdzie
wezwaniem dla nas wszystkich.

Wyrażamy nasza wdzięczność Ojcu Świętemu za przypomnienie, że obowiązek głoszenia orędzia o Bogu bogatym w Miłosierdzie spoczywa na wszystkich członkach wspólnoty Jezusa Chrystusa. Czynne wypełnienie tego zadania staje się dla chrześcijan drogą naśladowania swego Mistrza, duchowego wzrastania i przeżywania radości z pomagania bliźnim.

Jesteśmy wdzięczni również Księżom Biskupom, Pasterzom Kościoła w Polsce za powołanie struktur Caritas w diecezjach, stałą troskę o ubogich i wytrwałe głoszenie Ewangelii Miłości słowem i czynem. Z wielkim szacunkiem odnosimy się do wkładu w budowanie dzieła miłosierdzia ze strony Księży Proboszczów i ich Współpracowników w duszpasterstwie parafialnym, zarówno przez organizowanie pomocy potrzebującym w środowisku, jak też poprzez formację charytatywną. Nieocenioną pracę wnoszą w to dzieło Parafialne Zespoły Caritas oraz wolontariusze związani z nimi. W wysiłek zmierzający do polepszenia warunków życia naszego społeczeństwa aktywnie włączają się ofiarodawcy i sponsorzy wspierający służące najsłabszym dzieła Caritas. Jesteśmy otwarci na współpracę z organizacjami i instytucjami niosącymi pomoc potrzebującym. Codzienna posługa Caritas, jednocząca wielu chrześcijan ukazuje, że miłosierny Jezus z Ewangelii żyje wśród ludzi i że współdziałamy z Nim dla ich zbawienia. Wpatrujemy się w przykłady nowych błogosławionych: arcybiskupa Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, ks. Jana Balickiego, o. Jana Beyzyma, s. Sancji Szymkowiak jako wiernych świadków miłosierdzia w trudnych okresach dziejów naszej Ojczyzny. Ich życie stało się wytrwałą służbą miłosierdzia bliźnim, pomimo obiektywnych trudności politycznych i ekonomicznych, zakazów, a nawet prześladowań. Chwała ołtarzy, jakiej dostąpili beatyfikowani, objawia ewangeliczną prawdę o miłosiernej miłości Ojca, która i nas prowadzi do upodobnienia się do Chrystusa oraz przemienia nasze życie, gdy staramy się nieść pomoc braciom. Miłosierdzie chrześcijańskie zakorzenione w Bogu nie ma granic czasu i przestrzeni, jednak jest spełniane w czasie i w konkretnym miejscu. Przykłady nowych błogosławionych są dla nas zachętą, aby z niestrudzoną nadzieją podejmować trud zaradzania nawet najbardziej skrajnym formom alienacji fizycznej i duchowej w imię miłości Boga do człowieka. Miłosierny Jezus również obecnie pobudza serca swoich uczniów do czynów miłości bliźniego, by przez nich - jak poprzez nowych błogosławionych - objawiać szczególną miłość Ojca wobec braci, nawet tych najmniejszych, w ludzkiej ocenie. Wielorakie cierpienie i niedostatki współczesnej ludzkości, czynią głośniejszym napomnienie Ojca Świętego, że nadszedł czas, żeby Chrystusowe przesłanie dotarło do wszystkich, zwłaszcza do tych, których człowieczeństwo i godność zdaje się zatracać w misterium iniquitatis [Homilia na krakowskich Błoniach].

Potrzebna jest "nowa wyobraźnia miłosierdzia".

W nauczaniu Jana Pawła II odczytujemy konkretny program posługi miłosierdzia, pozwalający przyjąć i krzewić nadprzyrodzony dar miłosiernej miłości Boga do każdego człowieka. Duchowe ramy tego programu wyznacza "nowa wyobraźnia miłosierdzia", która jest zdolnością bycia bliźnim dla potrzebujących. Caritas pragnie na nowo rozpoznać Oblicze cierpiącego Chrystusa w różnorakich postaciach ludzkiego ubóstwa, nieszczęścia i wyobcowania. Dotychczasowe zadania i nowe wezwania, jakie stają przed współczesnym chrześcijaństwem nie mogą pominąć nikogo, kto doświadcza niedostatku w społeczeństwie i społeczności Kościoła. Chrystus utożsamiając się z potrzebującymi uzdalnia nas do miłosiernej służby ubogim, cierpiącym, bezrobotnym, bezdomnym, chorym, niepełnosprawnym i wszystkim, których dotyka tajemnica nieprawości. Uprzywilejowane miejsce w dziełach charytatywnych przysługuje rodzinie, dzieciom, młodzieży i osobom w podeszłym wieku. Nowi błogosławieni będą nam przewodnikami po różnorodnych drogach miłosierdzia, ukazując mistyczną jedność miłosierdzia czynionego przez człowieka z miłosierdziem Boga. Świadczą, że każdy człowiek jest zdolny do miłowania bliźniego. Każdy chrześcijanin jest zdolny do pełnienia miłosierdzia. Caritas pragnie często sięgać do głębi nauczania Jana Pawła II w systematycznej formacji charytatywnej. W tym duchu będziemy przeżywać Patronalne Święto Caritas, przypadające w Niedzielę Miłosierdzia. Czasem szczególnej pamięci o tajemnicy miłosierdzia będzie Tydzień Miłosierdzia, obchodzony corocznie w tygodniu po pierwszej niedzieli października. Rekolekcje, dni skupienia, programy spotkań formacyjnych chcemy zakorzenić w nauczaniu Ojca Świętego o miłosiernej miłości Boga, Ojca miłosierdzia. Chcemy, aby dzieła dobroczynne i projekty Caritas niosąc w Polsce ludziom cierpiącym i zagubionym stosowną pomoc, były również miejscem i sposobem głoszenia Dobrej Nowiny o miłości Boga. Programy realizowane zagranicą jako gest serca i wyraz solidarności z poszkodowanymi przez wojny, konflikty etniczne, klęski żywiołowe, niesprawiedliwość społeczną, finansowane z ofiar Polaków, niech coraz bardziej świadczą, że tajemnica Bożego miłosierdzia stanowi przeciwwagę dla tajemnicy nieprawości a miłosierdzie chrześcijańskie odkrywa zamiary Boga Ojca wobec ludzkości i "całego świata'. W tym duchu chcemy przekazać krajowe nadwyżki żywności głodującym w krajach ubogich.

Wizyta Ojca Świętego i skierowane do nas nauczanie o Bogu bogatym w miłosierdzie, przypomina nam, że przemiana rzeczywistości ludzkich jest możliwa jedynie w duchu błogosławieństw. Dzieło miłosierdzia w Kościele stanowi działanie samego Boga, do uczestnictwa w nim wezwana jest Caritas. Pamiętamy na słowa Jana Pawła II, że nadszedł czas, aby orędzie o Bożym miłosierdziu wlało w ludzkie serca nadzieję i stało się zarzewiem nowej cywilizacji - cywilizacji miłości [Homilia na krakowskich Błoniach] i chcemy współdziałać w budowaniu bardziej sprawiedliwej przyszłości krajów i społeczeństw.

W codziennej posłudze Caritas chcemy w imieniu własnym i tych, do których Chrystus nas posyła wyznawać "Jezu ufam Tobie" i coraz pełniej pokładać nadzieję w miłosierdziu Bożym.

Siedlce, 6 września 2002
Podpisali uczestnicy konferencji Caritas