Rok Caritas

Główne dziedziny działalności Caritas

Z okazji Tygodnia Miłosierdzia Caritas przypomina główne dziedziny swojej działalności w Polsce. Zapraszamy do zapoznania się z przedstawionymi informacjami ...

Pomoc osobom chorym



1. Stacje Opieki Caritas



Stacje Opieki Caritas są niepublicznymi zakładami opieki zdrowotnej stanowiącymi nowoczesną i profesjonalną formę pielęgnacji i rehabilitacji w domu pacjenta. Pielęgniarki realizują w domu pacjenta i w ambulatorium Stacji wszelkie zadania wynikające z kompetencji pielęgniarki środowiskowo-rodzinnej. Obecnie w Polsce funkcjonują 172 tego typu placówki.



Zadania Stacji Opieki Caritas:



- zapewnienie pacjentowi i jego rodzinie opieki pielęgniarskiej obejmującej nie tylko sferę fizyczną ale również duchową i socjalną
- skrócenie do koniecznego minimum pobytu pacjenta w szpitalu poprzez zapewnienie opieki pielęgniarskiej w domu oraz udostępnienie niezbędnego sprzętu pielęgnacyjno-rehabilitacyjnego
- kształtowanie w rodzinie prawidłowych postaw służących zachowaniu zdrowia
- animowanie wspólnoty Kościoła na rzecz służby człowiekowi cierpiącemu oraz krzewienie międzyludzkiej solidarności

a. Dostęp do świadczeń Stacji Opieki Caritas



Stacje Opieki zapewniają szeroki dostęp do świadczeń pielęgniarskich. Mogą z nich korzystać wszystkie osoby, które wybiorą Stację Opieki, jako świadczeniodawcę usług pielęgniarskich. Potrzebę skorzystania ze świadczeń pielęgniarskich Stacji Opieki można zdeklarować poprzez: kontakt osobisty z personelem Stacji, kontakt telefoniczny, lekarza pierwszego kontaktu, parafię, pracownika socjalnego, zgłoszenie przez osoby trzecie, np. przez rodzinę, sąsiadów, itp.



W dni powszednie pielęgniarki Stacji świadczą usługi w określonych godzinach. Poza stałymi godzinami pracy, tj. w godzinach popołudniowych i wieczornych oraz w dni wolne od pracy - sobota, niedziela, święta - personel Stacji pełni dyżury, zapewniając swoim pacjentom opiekę pielęgniarską.



b. Warunki lokalowe



Siedzibą Stacji jest kilkuizbowy lokal, na który składają się m.in. gabinet zabiegowy, pokój przyjęć i ewidencji pacjenta, pokój socjalny, poczekalnia, magazyn sprzętu medyczno-rehabilitacyjnego oraz - jeśli warunki na to pozwalają - łazienka dostosowana do pielęgnacji osób niepełnosprawnych, pokój promocji zdrowia, sala konferencyjna, gabinet rehabilitacji z fizykoterapią.



Lokal Stacji jest udostępniany najczęściej przez stronę kościelną lub - w niektórych przypadkach - przez gminę.



c. Wyposażenie



Wysoki standard wyposażenia Stacji Opieki w sprzęt medyczny i rehabilitacyjny zapewnia szeroki zakres usług świadczonych przez personel Stacji. Placówki Caritas są wyposażone między innymi w:



- aparat do wykonywania EKG
- aparaty do pomiaru ciśnienia krwi, glukozy, cholesterolu
- inhalator ultradźwiękowy
- łóżka szpitalne, rehabilitacyjne
- materace przeciwodleżynowe
- wózki inwalidzkie
- chodziki, balkoniki, kule, laski
- rowery treningowe (ergometry)
- podnośniki wannowe - część placówek
- sprzęt do pielęgnacji pacjenta leżącego w łóżku (podpórki pod nogi, kółka przeciwodleżynowe, krzesła toaletowe, podkłady, baseny, kaczki na mocz, wanienki do mycia głowy, kubki z lejkiem)
- laser - część placówek

Ponadto Stacje Opieki Caritas posiadają samochody małolitrażowe do dyspozycji pielęgniarek środowiskowo-rodzinnych, ułatwiające szybkie dotarcie do pacjentów.



Każda Stacja posiada telefon stacjonarny, a niektóre placówki mają na swoim wyposażeniu również telefony komórkowe.



d. Stan personalny



Liczba pielęgniarek zatrudnionych w Stacji Opieki Caritas jest bardzo zróżnicowana i uzależniona od liczby mieszkańców objętych opieką. Przy zatrudnianiu nowych pracowników, Caritas stawia wysokie wymagania zawodowe i etyczno-moralne.



Wszyscy pracownicy Stacji systematycznie podnoszą swoje kwalifikacje, gdyż wymagają tego nastawione na profesjonalizm i samodzielność warunki pracy w środowisku domowym pacjenta.



Ważną grupę współpracowników Stacji stanowią wolontariusze. Ich obecność pozwala objąć opieką i pomocą większą liczbę pacjentów. Spełniają oni funkcje pomocnicze w domu chorego oraz wykonują czynności, które nie wymagają umiejętności pielęgniarskich, jak np. zakupy, drobne prace domowe, realizacja recept, pomoc w przygotowywaniu posiłków itp.



e. Organizacja pracy pielęgniarek Stacji Opieki Caritas



Praca pielęgniarek Stacji Opieki Caritas jest dokładnie dokumentowana. Opracowany w tym celu zestaw druków umożliwia prowadzenie właściwej dokumentacji opieki nad pacjentem i jednocześnie obliguje pielęgniarki do systematycznej rejestracji wszystkich czynności wykonywanych w Stacji lub w domu pacjenta. Comiesięczne statystyki wykazują liczbę zabiegów i wizyt domowych wykonywanych przez pielęgniarki Stacji. Prowadzenie dokumentacji znacznie ułatwiają komputery, które stanowią wyposażenie większości Stacji.



f. Teren działania



Przy określaniu terenu działania Stacji, Caritas poszczególnych diecezji kierują się granicami administracyjnymi miast lub gmin oraz możliwościami podpisania umowy kontraktowej z Regionalną Kasą Chorych na świadczenia pielęgniarskie. Od stycznia 1999 roku większość Stacji Opieki funkcjonuje w oparciu o umowę z Kasą Chorych.



g. Ocena pracy Stacji Opieki Caritas przez pacjentów



Zapewnienie wysokiego standardu opieki medycznej jest obowiązkiem i moralną powinnością wszystkich, którzy pracują w Stacjach Opieki. Wynika to z istoty zawodu pielęgniarskiego i misji Stacji Opieki Caritas.



W celu poznania opinii pacjentów objętych opieką przez personel Stacji, dwukrotnie przeprowadzono badanie ankietowe poziomu satysfakcji w zakresie oferowanych usług, szybkości udzielanej pomocy, formalności związanych z uzyskaniem pomocy i kultury pracowników Stacji.



Z analizy otrzymanych odpowiedzi wynika, że badani pacjenci są w bardzo wysokim stopniu zadowoleni ze świadczeń otrzymywanych w Stacji.



Personel Stacji Opieki Caritas zobowiązuje się do świadczenia możliwie najlepszych usług i do uznawania dobra pacjenta jako priorytetowej wartości oraz dostosowania zakresu świadczonych usług do różnych grup społecznych.



2. Gabinety rehabilitacyjne



W powiązaniu z wieloma Stacjami Opieki Caritas działają gabinety rehabilitacyjne. Obecnie w Polsce jest 70 tego typu placówek. Gabinety rehabilitacyjne są wyposażone w stacjonarny sprzęt, który obsługują wykwalifikowani specjaliści. Z ich pomocy korzystają przede wszystkim osoby chore, starsze i niepełnosprawne ruchowo.



Część gabinetów rehabilitacyjnych prowadzonych przez Caritas w Polsce funkcjonuje na mocy porozumienia z kasami chorych.



3. Hospicja



Grupą chorych, których należy otaczać szczególnie uważną opieką, są osoby w końcowej fazie choroby terminalnej. Pomoc w tym przypadku nie może ograniczyć się do wsparcia lekarskiego i pielęgniarskiego, ale musi być rozszerzona na sferę psychologiczną i duchową.



Caritas prowadzi pomoc hospicyjną i paliatywną w placówkach stacjonarnych (5 placówek) i za pośrednictwem zespołów opieki domowej zajmujących się chorymi w miejscu ich zamieszkania (25 zespołów).



4. Apteki



Przy niektórych centralach diecezjalnych Caritas oraz parafiach funkcjonują apteki i punkty wydawania leków. W Polsce jest 5 tego typu placówek. Lekarstwa są wydawane lub sprzedawane po niskich cenach tym chorym, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji materialnej.



5. Zakłady Opiekuńczo - Lecznicze



Zakłady Opiekuńczo - Lecznicze prowadzone przez Caritas zapewniają całodobową opiekę pielęgniarską, kontynuację leczenia farmakologicznego i dietetycznego oraz wszechstronną rehabilitację osobom chorym przyjmowanym na pobyt czasowy. Oprócz leczenia i rehabilitacji zapewniają również opiekę duchową i możliwość korzystania z Sakramentów. Najczęściej działają w oparciu o umowy z Kasami Chorych. Oprócz Zakładów Opiekuńczo - Leczniczych Caritas prowadzi inne podobnego typu ośrodki czasowego pobytu dla chorych, zapewniające opiekę i rehabilitację.



Pomoc osobom niepełnosprawnym



Caritas udziela pomocy, w miarę możliwości, wszystkim osobom potrzebującym. Grupą, która w sposób szczególny wymaga opieki, są ludzie niepełnosprawni. Caritas proponuje im różne formy rehabilitacji i terapii.



Jeden z głównych nurtów pomocy Caritas dla ludzi niepełnosprawnych stanowią, prowadzone przez Caritas diecezjalne, stałe placówki. Wynika to ze specyfiki problemu - opieka nad niepełnosprawnym powinna być profesjonalna i systematyczna. Placówki prowadzone przez Caritas na rzecz osób niepełnosprawnych dzielą się na kilka kategorii: ośrodki rehabilitacyjne, Warsztaty Terapii Zajęciowej, domy dziennego pobytu, domy stałego pobytu, zakłady pracy.



1. Ośrodki rehabilitacyjne prowadzone przez Caritas są dużymi placówkami, które wyróżniają się bogatym wyposażeniem. Dzięki temu na ich terenie można skupić wiele form pomocy. Rehabilitacja osób niepełnosprawnych odbywa się w turnusach lub podczas pobytu jednodniowego, dziennego. Caritas prowadzi w Polsce 10 tego typu placówek.



2. Warsztaty Terapii Zajęciowej są metodą rehabilitacji polegającej na włączaniu osoby niepełnosprawnej w praktyczne, twórcze zajęcia. W pracowniach prowadzonych przez Caritas niepełnosprawni, pod opieką fachowców, mają szansę brać udział w zajęciach stolarskich, wikliniarskich, krawieckich, malarskich i in. Sposób funkcjonowania Warsztatów Terapii Zajęciowej określają przepisy państwowe. Dzięki temu placówki te mogą korzystać ze wsparcia Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Caritas prowadzi w Polsce 26 Warsztatów Terapii Zajęciowej.



3. Domy dziennego pobytu służą tym osobom, które ze względu na daleko posuniętą niepełnosprawność nie mogą korzystać z Warsztatów Terapii Zajęciowej. Opieka w tych placówkach obejmuje dowóz, posiłki i różne formy rehabilitacji. Domy dziennego pobytu w znacznym stopniu odciążają opiekunów, którzy na stałe zajmują się pomocą osobom o daleko posuniętej niepełnosprawności. Caritas prowadzi w Polsce 12 tego typu placówek.



4. Domy stałego pobytu dają osobom niepełnosprawnym całodzienną opiekę. Niektóre z nich działają na zasadzie "rodzinkowej", czyli łączą w małe wspólnoty osoby o różnym stopniu niepełnosprawności. Dzięki tej metodzie ludzie niepełnosprawni mają szansę przygotowywać się do jak najpełniejszego zaangażowania w życie społeczne. Caritas prowadzi w Polsce 3 domy stałego pobytu.



Pomoc osobom ubogim



Ubóstwo jest kwestią społeczną, która towarzyszy człowiekowi od zawsze. Najbardziej drastycznym przejawem biedy są braki w zaspokojeniu podstawowych potrzeb ludzkich. Mimo postępu technicznego wciąż część ludzkości odczuwa skutki braku środków do życia. Poza tym pojawiają się nowe formy ubóstwa - obok materialnego pojawiło się ubóstwo moralne przynosząc problemy związane z przemocą w rodzinie, uzależnieniami od alkoholu i narkotyków. Caritas pomaga każdej grupie osób potrzebujących a wśród jej działań należy wyróżnić: dożywianie, kolonie dla dzieci, prowadzenie świetlic socjoterapeutycznych, schronisk dla ofiar przemocy w rodzinie oraz poradni przeciwuzależnieniowych.



1. Kuchnie, stołówki i jadłodajnie prowadzone są zarówno na szczeblu Caritas diecezjalnej, jak i poprzez Caritas parafialne. Diecezjalne centrale Caritas prowadzą w Polsce 50 punktów wydawania żywności. Parafialne zespoły Caritas prowadzą w naszym kraju ok. 100 tego typu placówek.



Oddzielnym projektem realizowanym przez Caritas w Polsce jest dożywianie dzieci w szkołach, świetlicach socjoterapeutycznych oraz innych placówkach Caritas. W skali całego kraju Caritas stale i regularnie dożywia ponad 55 tys. dzieci.



2. Kolonie dla dzieci z ubogich rodzin organizowane są przez Caritas rokrocznie. Korzysta z nich coraz większa liczba najmłodszych Polaków i dzieci (głównie pochodzenia polskiego) ze Wschodu. W tym roku z kolonii Caritas skorzystało ok. 90 tys. dzieci. Środki finansowe, dzięki którym Caritas może organizować letnie turnusy, pochodzą głównie z Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom.



3. Świetlice socjoterapeutyczne prowadzone przez Caritas skierowane są głównie do dzieci uczęszczających do szkół podstawowych. Podopieczni tych placówek pochodzą z rodzin dotkniętych ubóstwem a nierzadko również patologiami. W świetlicach spędzają czas wolny od lekcji - uczą się, pobierają korepetycje, bawią się, otrzymują posiłki oraz uczestniczą w programach dydaktycznych i terapeutycznych. Na szczeblu Caritas diecezjalnej funkcjonuje 50 tego typu placówek. Liczne świetlice są prowadzone również przez parafialne zespoły Caritas.



4. Schroniska dla ofiar przemocy w rodzinie są odpowiedzią na problem, który od wielu lat jest obecny właściwie we wszystkich społecznościach. Jednak ostatnio dotyka on coraz więcej osób. Caritas prowadzi 8 schronisk dla matek z dziećmi cierpiących z powodu przemocy w rodzinie. Kobietom oferowana jest nie tylko pomoc materialna i lokalowa, ale również prawna, psychologiczna i pedagogiczna.



5. Poradnie przeciwuzależnieniowe są odpowiedzią Caritas na kolejną kwestię społeczną, która dotyka coraz więcej osób - alkoholizm i narkomanię. Na szczeblu Caritas diecezjalnej funkcjonuje 16 poradni, które świadczą głównie pomoc psychologiczną, prawną i medyczną. W tym samym zakresie pomoc udzielana jest również przez liczne parafialne zespoły Caritas.



6. Powyższe dane można uzyskać dzięki działalności diecezjalnych central Caritas. Jednak przytaczane liczby nie oddają w pełni tego, co dla potrzebujących robi Caritas w Polsce. Organizacja w dużej mierze opiera swoją działalność na wolontariacie. W parafialnych zespołach Caritas pracuje rzesza ok. 60 tys. wolontariuszy stałych. Ich pracy nie można zamknąć w ścisłych statystykach, ponieważ pomoc przez nich świadczona często ma charakter lokalny. Na przykład miesięcznie w całej Polsce wydawane są ubogim tony ubrań dla jednych już niepotrzebnych, innym - niezbędnych. Tego typu pomoc niemożliwa jest do przełożenia na liczby.



Pomoc osobom bezrobotnym



Brak pracy to obecnie problem ponad 20% zdolnych do wykonywania zawodu Polaków. Katolicka nauka społeczna głosi, że praca jest nie tylko powołaniem a nawet obowiązkiem, ale przede wszystkim niezbywalnym prawem każdego człowieka.



Cały kraj stoi dzisiaj przed problemem bezrobocia próbując zaradzić biedzie materialnej i psychicznej osób, które utraciły swoje miejsca pracy. Caritas, starając się pomagać wszystkim kategoriom osób potrzebujących, kieruje swoje wysiłki także w stronę ludzi bezrobotnych.



W wielu parafiach powstały Kluby Osób Bezrobotnych, gdzie można nauczyć się sposobów aktywnego poszukiwania pracy. Parafialne zespoły Caritas i Caritas diecezjalne udzielają bezrobotnym pomocy doraźnej darowując im żywność, odzież, obuwie, pościel, sprzęt gospodarstwa domowego.



Caritas uruchamia również projekty autorskie i pilotażowe, które mają sprawdzić różne sposoby pomagania bezrobotnym. Caritas koszalińsko-kołobrzeska i warszawska założyły dwa duże gospodarstwa rolne. Przedsięwzięcie to jest opłacalne - nie przynosi dużych zysków, ale dzięki niemu zatrudnienie znalazło wiele osób.



Caritas Polska rozpoczęła program realizowany przy współpracy z Caritas Francja, który polega na wyszkoleniu grupy pracowników i wolontariuszy do pracy z bezrobotnymi oraz założeniu Biur Aktywacji Bezrobotnych. Projekt realizowany jest na terenie czterech diecezji: warmińskiej, lubelskiej, toruńskiej i kieleckiej. Przeszkolone osoby obejmują opieką grupę bezrobotnych, którym towarzyszą w poszukiwaniu pracy udzielając potrzebnych informacji, motywując i wspierając duchowo.



1 czerwca 2002 roku Caritas otworzyła Biuro Aktywizacji Bezrobotnych w Bartoszycach. Placówka ta wyposażona jest w telefon, fax, ma dostęp do internetu, lokalnej i ogólnopolskiej prasy. Wszystko to ma służyć osobom poszukującym pracy w znalezieniu stałego zatrudnienia. Pracownicy Biura służą również pomocą w załatwieniu wszelkich formalności, takich jak napisanie i złożenie odpowiedniego CV, czy listu motywacyjnego.



Zadaniem projektu realizowanego przez Caritas jest pomoc osobie wykluczonej w odnalezieniu zaufania do samej siebie i wydobycie tego wszystkiego, co w danej osobie, ze względu na brak pracy, zostało stłumione, zagłuszone przez poczucie własnej bezużyteczności. Człowiek wykluczony jest daleko od innych, nie jest w stanie uczestniczyć w życiu społeczności, odnaleźć sens i cel swojej drogi. Czuje się poza nawiasem społeczeństwa, a jedynymi osobami, z którymi się kontaktuje są albo osoby także pozbawione pracy albo pracownicy instytucji pomocowych. Pamiętając o tej szczególnej wrażliwości środowisk dotkniętych bezrobociem nie można jednak traktować ich tak, jakby się miało do czynienia z ludźmi upośledzonymi. Wręcz przeciwnie - niezmiernie ważne wydaje się podtrzymanie, a czasem nawet rozbudzenie, poczucia odpowiedzialności za siebie i za innych. Trzeba jednak umieć zachować odpowiedni dystans, by odróżnić "prowadzenie za rękę" od realnej pomocy.



Pomoc osobom bezdomnym



Wśród licznych kategorii osób, którym Caritas w Polsce świadczy pomoc w sposób stały, są bezdomni. Co prawda wiele osób nie posiadających stałego miejsca zamieszkania świadomie wybrało taki styl życia, ale istnieje również duża grupa bezdomnych, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji nie z własnej woli. Te osoby najczęściej podejmują próbę wyjścia z bezdomności. Część z nich znajduje pomoc w placówkach Caritas.



1. Schroniska całodobowe oferują stałe schronienie, jednak na pewien określony okres czasu. Celem pomocy jest wyprowadzenie osób z bezdomności a nierzadko również z chorób i nałogów. Dlatego pracownicy Caritas proponują bezdomnym terapię (m.in. przeciwuzależnieniową) a niejednokrotnie również uczestniczą w znalezieniu dla nich pracy. Pobyt w schronisku bywa w symbolicznym zakresie odpłatny. Caritas prowadzi w Polsce 15 schronisk całodobowych.



2. Noclegownie oferują bezdomnym schronienie na noc. Poza tym starają się zaspokoić potrzeby osób bezdomnych w zakresie zapewnienia im pożywienia, środków higienicznych i odzieży. Caritas prowadzi w Polsce 20 tego typu placówek.



Pomoc uchodźcom i emigrantom



W Polsce z problemem emigracji i uchodźctwa mamy bezpośrednio do czynienia po 1989 roku, kiedy nasz kraj stał się atrakcyjnym miejscem dla wielu ludzi poszukujących godnych warunków życia. W skrajnych przypadkach osoby, które opuszczają swoje ojczyzny aby przybyć do Polski, zmuszone są do takich rozwiązań z powodu prześladowań, jakich doświadczają.



Emigranci i uchodźcy często decydują się na życie w warunkach, które naszym zdaniem uwłaczają ludzkiej godności. Nierzadko spotykają się w Polsce z niechęcią a nawet wrogością. Niestety, choć historia pokazuje, że możemy pochwalić się stosunkowo długą tradycją miłosierdzia okazywanego przedstawicielom wszystkich religii i narodów, wciąż jeszcze jest wiele do poprawienia. W wielu przypadkach daleko nam do postawy biblijnego miłosiernego Samarytanina. W innych jednak - takich jak wojna w Kosowie, kiedy polskie społeczeństwo przekazało Caritas aż 10 mln zł na pomoc ofiarom konfliktu - potrafimy być solidarni z potrzebującymi żyjącymi nawet w najodleglejszych zakątkach globu.



Caritas prowadzi obecnie cztery placówki świadczące pomoc ludziom, którzy z powodu ubóstwa materialnego i prześladowań, decydują się opuścić swoją ojczyznę aby szukać schronienia w Polsce. Biura dla migrantów i uchodźców Caritas funkcjonują w Lublinie, Wrocławiu, Białymstoku i Zgorzelcu. Spełniają one funkcję informacyjną, ale w miarę możliwości udzielana jest też pomoc doraźna (np. załatwianie noclegów, spraw urzędowych, czasami zorganizowanie wyżywienia, odzieży, obuwia).



Działalność Caritas można wesprzeć wpłacając ofiarę na konto:



Caritas Polska, Skwer Kard. S. Wyszyńskiego 6, Warszawa
PKO BP SA I O/Centrum w Warszawie
nr 90 10201013 122640130



Od wpłat gotówkowych na powyższe konto, dokonanych w oddziałach PKO BP S.A. , bank nie pobiera prowizji.



Wpłat za pomocą kart kredytowych/płatniczych można również dokonywać na naszej stronie.