Program pomocy dla migrantów i uchodźców
Środa, 30 Stycznia 2002 14:37
Zamieszczono sprawozdanie z programu pomocy dla migrantów i uchodźców za rok 2001.A. BENEFICJENCI PROGRAMU I STATYSTYKA
W 2001 roku Biura Informacji dla Migrantów i Uchodźców Caritas Polska przyjęły 1215 osób.
Tabela 1.
Beneficjenci programu Caritas Polska w 2001 r według kraju pochodzenia
Narodowość Liczba
osób Narodowość Liczba
osób
Afganistan 45 Łotwa 4
Angola 2 Macedonia 5
Armenia 32 Mołdawia 10
Azerbejdżan 71 Mongolia 8
Bangladesz 2 Niemcy 1
Bezpaństwowcy 5 Nigeria 6
Białoruś 66 Pakistan 1
Bośnia 6 Polska 72
Brazylia 6 Rumunia 13
Bułgaria 4 Rosja 31
Chorwacja 1 Somalia 16
Czechy 1 Sri Lanka 1
Czeczenia 589 Sudan 3
Ekwador 1 Syria 1
Erytrea 1 Tadżykistan 4
Etiopia 5 Tanzania 2
Ghana 2 Turcja 11
Gruzja 14 Turkmenistan 2
Gwinea 2 USA 2
Irak 6 Ukraina 119
Iran 3 Uzbekistan 1
Jugosławia 5 Zair 4
Kamerun 1
Kanada 1
Kazachstan 21
Kosowo 2
Liban 1
Liberia 1
Litwa 2 Razem 1215
Tabela 2.
Liczba beneficjentów Biur Informacji dla Migrantów i Uchodźców w latach 1994-2001
Rok Liczba
osób
1994 20
1995 115
1996 186
1997 250
1998 474
1999 725
2000 582
2001 1215
Razem 3567
Tabela 3.
Liczba beneficjentów Biur Informacji dla Migrantów i Uchodźców w latach 1999-2001 wg statusu prawnego
Rok 1 2 3 4 5 6
1999 36 396 120 45 128 725
2000 33 244 193 112 0 582
2001 157 742 234 82 0 1215
LEGENDA:
1 - Uchodźcy
2 - Osoby oczekujące na status uchodźcy
3 - Migranci
4 - Inni: repatrianci, obywatele RP, osoby zatrzymane, readmitowani
5 - Programy doraźne
6 - Suma 1-5
Tabela 4.
Liczba beneficjentów Biur Informacji dla Migrantów i Uchodźców w roku 2001 wg statusu prawnego i lokalizacji biur
Lokalizacja 1 2 3 4 5
Lublin 119 283 6 5 413
Wrocław 9 16 138 2 165
Białystok 28 441 40 29 538
Zgorzelec 1 2 50 46 99
Razem 157 742 234 82 1215
LEGENDA:
1 - Uchodźcy
2 - Osoby oczekujące na status uchodźcy
3 - Migranci
4 - Inni: repatrianci, obywatele RP, osoby zatrzymane, readmitowani
5 - Suma 1-4
B. ZAKRES POMOCY
1. Pomoc humanitarna na przejściach granicznych w Zgorzelcu i Białymstoku.
W Zgorzelcu i Białymstoku doradcy Caritas realizują program UNHCR, którego celem jest monitorowanie granic i realizacji umów readmisyjnych.
Świadczona jest także, a może przede wszystkim, pomoc socjalna i doradcza dla cudzoziemców bez względu na ich status prawny. Szczegółowy opis świadczonej pomoc znajduje się poniżej.
W obliczu braku funduszy Straży Granicznej pomoc i współdziałanie Biur Caritas polega na:
- pokrywaniu kosztów podróży indywidualnych osób do Urzędu ds. Repatriacji i Cudzoziemców MSWiA w Warszawie,
- sporadycznym pokrywanie kosztów podróży do kraju pochodzenia,
- zapewnieniu uchodźcom żywności, artykułów higienicznych, leków i odzieży.
2. Pomoc psychologiczna
Psycholog współpracujący z Caritas od 1994, doświadczony w pracy z cudzoziemcami oferuje profesjonalną opiekę psychologiczną w zakresie:
- obserwacji rozwoju intelektualnego, emocjonalnego, społecznego i fizycznego dzieci,
- diagnozy i terapii problemów psychologicznych dzieci: trudności w nauce, zaburzenia nerwicowe, lęki separacyjne,
- wsparcia psychologicznego w sytuacjach kryzysowych-próby samobójcze, samookaleczenia, itd.,
- diagnozy i terapii w zaburzeniach stresowych pourazowych (PTSD), nasilonych lękach i depresjach,
- diagnozy i terapii w zaburzeniach adaptacyjnych: szok kulturowy, reakcja żałoby,
- poradnictwa rodzinne i małżeńskie,
- doradzctwa zawodowe,
- wypalenia zawodowego pracowników.
3. Pomoc materialna
Caritas zapewnia pomoc materialną w postaci odzieży, obuwia, artykułów higienicznych, żywności mebli i artykułów gospodarstwa domowego oraz innych produktów potrzebnych w życiu codziennym wszystkim tym, którzy mieszkają w ośrodkach dla uchodźców, uznanym uchodźcom i potrzebującym migrantom. Pomoc materialna pochodzi z zasobów własnych diecezjalnych Caritas. Sporadycznie potrzebne produkty, które nie są dostępne z darów są kupowane i przekazywane potrzebującym.
4. Pomoc finansowa
Udzielanie pomocy finansowej i materialnej osobom trakcie procedury uchodźczej oraz uchodźcom możliwe jest dzięki programowi UNHCR. Pomoc finansowa udzielana jest po konsultacjach z innymi organizacjami i instytucjami, które udzielają wsparcia finansowego, by uniknąć dublowania pomocy.
W 2001 powyższej pomocy udzielono w 682 przypadkach (894 osobom) w następujących sytuacjach:
- mieszkańcy ośrodków dla uchodźców otrzymywali zwrot kosztów podróży (wyjazdy do MSWiA, UNHCR, Fundacji Helsińskiej, COR Dębak) oraz niewielkie kwoty na wykonanie fotografii do dokumentów, zakup odzieży, obuwia itd. - w przypadku braku funduszy rządowych,
- pokrywanie kosztów leczenia (niedostępnych z funduszy rządowych) (badania, konsultacje medyczne, opieka nad ciężarnymi, interwencje chirurgiczne, zakup leków i okularów),
- zakup wyprawek niemowlęcych,
- zakup artykułów edukacyjnych - podręczniki i materiały szkolne dla dzieci i dorosłych,
- zakup żywności do dystrybucji wśród osób potrzebujących, mieszkających poza ośrodkami dla uchodźców, readmitowanych, lub przebywających w aresztach deportacyjnych,
- koszty dobrowolnej repatriacji.
5. Pomoc w dostępie do świadczeń medycznych
- ułatwianie dostępu do świadczeń medycznych, tłumaczenia w czasie kontaktów z lekarzami,
- zakup leków,
- zakup okularów,
- kontakty z Kasami Chorych,
- opłacanie badań i zabiegów medycznych.
6. Pomoc prawna
Pomoc prawna świadczona przez pracowników Caritas we współpracy ze studentami z Poradni Praw Człowieka Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Warszawskiego i przybiera następujące formy:
- reprezentacja i doradztwo prawne,
- informacje nt. procedury uchodźczej w Polsce,
- informacje nt Ustawy o cudzoziemcach,
- odwołania do Rady ds. Uchodźców,
- skargi do NSA,
- informacje i pośrednictwo w procedurach prawnych i administracyjnych (wizy, pozwolenia na pracę, dokumenty identyfikacyjne, dostęp do szkolnictwa, prawo rodzinne, itd.),
- informacja i reprezentacja w instytucjach pomocy społecznej,
- pomoc w zawieraniu związków małżeńskich.
7. Program dla kobiet i dzieci
Caritas oferuje pomoc dla grupy szczególnie wrażliwej i narażonej na trudności czyli kobiet i małoletnich dzieci. Nasza pomoc przybiera następujące formy:
- zakup wyprawek szkolnych dla dzieci - książki, przybory szkolne, odzież, obuwie,
- zakup wyprawek dla noworodków,
- opieka medyczna i socjalna nad ciężarnymi,
- poradnictwo szkolne i monitorowanie postępów w nauce (konsultacje z nauczycielami),
- opieka przedszkolna dla dzieci - konsultacje w indywidualnych przypadkach,
- artykuły higieniczne dla kobiet,
- organizowanie rozrywki dla dzieci - Dzień Dziecka, kolonie letnie, paczki świąteczne, etc.,
8. Poradnictwo i praca socjalna
Caritas prowadzi szeroko zakrojony program poradnictwa i pomocy socjalnej dla wszystkich cudzoziemców, niezależnie od ich statusu prawnego. Nasza pomoc obejmuje między innymi:
- poszukiwanie pracy,
- poszukiwanie mieszkania,
- informacje nt. emigracji poza granice Polski zarówno dla cudzoziemców jak i obywateli polskich,
- tłumaczenie dokumentów,
- pisanie podań, odwołań, pism,
- wypełnianie formularzy,
- kontakty z placówkami dyplomatycznymi w Polsce i polskimi za granicą,
- kontakty z instytucjami lokalnymi i centralnymi,
- umożliwienie klientom korzystania z faksów i telefonów Biur,
- pokrywanie kosztów pocztowych,
- poszukiwanie krewnych za granicą i pośredniczenie w łączeniu rodzin,
- ułatwienie dostępu do posług religijnych,
- pośredniczenie w kontaktach z kierownictwem ośrodka dla uchodźców.
9. Integracja uznanych uchodźców
Caritas obejmuje szczególną opieką uznanych uchodźców, oferując wsparcie w procesie integracji w Polsce. Pomoc finansowa udzielana jest w ramach programu integracyjnego UNHCR.
W 2001 pomocą integracyjną objęto 161 osób w całej Polsce.
Nasza pomoc z zakresie integracji polega na:
- szczegółowym informowaniu uchodźców na temat dopełnienia koniecznych formalności - otrzymanie numeru PESEL, rejestracji w Urzędzie Pracy w celu uzyskania ubezpieczenia zdrowotnego, dopełnienia obowiązku meldunkowego, dotrzymywania zobowiązań podatkowych i ubezpieczeń społecznych.
- wypłacaniu miesięcznych zapomóg finansowych na pokrycie kosztów wynajmu lokali mieszkalnych i pokrycia podstawowych kosztów życia.
- pokrywaniu kosztów leczenia (wykup lekarstw, okularów)
- pokrywaniu kosztów podróży do MSWiA, wynikających z uzyskania statusu uchodźcy
- zorganizowaniu i opłaceniu kursu języka polskiego
- opłacaniu kursów zawodowych i prawa jazdy
- pośredniczeniu w kontaktach z instytucjami i osobami prywatnymi (pracodawcami, wynajmującymi mieszkania etc)
10. Pomoc dla osób zatrzymanych w aresztach deportacyjnych
Opieka nad osobami przebywającymi w aresztach deportacyjnych polega głównie na przekazywaniu odzieży, leków, artykułów higieny osobistej oraz zapewnieniu pomocy prawnej. Dzięki dobrym stosunkom Caritas i Policji możliwy jest stały i bezproblemowy dostęp do aresztantów.
Pracownicy Caritas starają się także monitorować przestrzeganie praw człowieka oraz dostępu do procedury uchodźczej.
11. Repatriacja
Coraz więcej osób pochodzenia polskiego, szczególnie tych mieszkających w byłych republikach radzieckich, jest zainteresowanych powrotem do kraju i osiedleniem się w Polsce. Pracownicy BIMU udzielają im informacji prawnych dotyczących repatriacji, kontaktują z instytucjami, piszą pisma, pomagają w dostępie do tłumaczy. Wiele działań, prowadzonych jest we współpracy z licznymi stowarzyszeniami, wspierającymi rodaków w procesie repatriacji.
12. Informacja
Caritas współpracuje z mediami, przekazując informacje dotyczące najbardziej istotnych, a zarazem najbardziej bolesnych aspektów problematyki migracyjnej. Nasilenie kontaktów medialnych tych związane jest przeważnie z corocznymi obchodami Dnia Uchodźcy organizowanego przez UNHCR, kiedy to ukazują się liczne wywiady w prasie, radio i TV.
C. ŹRÓDŁA FINANSOWANIA
a. 2001 Caritas Niemiecka - pensje personelu, koszty podróży, materiały biurowe, szkolenia.
b. 2001 Caritas Polska - programy specjalne (wyprawki szkolne, integracja, pomoc dla dzieci, pomoc dla uchodźców z Czeczenii).
c. 2001 Caritas diecezjalne - nieodpłatne korzystanie z lokali biurowych.
d. 2001 UNHCR - pensje personelu, materiały biurowe, koszty komunikacji, podróże personelu, pomoc finansowa bezpośrednia dla osób w trakcie procedury uchodźczej, integracja uchodźców, pomoc dla kobiet i dzieci, utrzymanie samochodu, tłumaczenia, ochrona).
e. 2001 Caritas diecezjalne - zasoby własne: odzież, leki, żywność, meble, artykuły gospodarstwa domowego.
Niestety zapotrzebowanie na pomoc naszych Biur jest dużo większe niż nasze dzisiejsze możliwości. Jesteśmy wdzięczni za wsparcie wszystkich naszych sponsorów i mamy nadzieję na zaangażowanie coraz większych środków na realizację programu pomocy dla migrantów i uchodźców.
D. WSPÓŁPRACA Z ORGANIZACJAMI I INSTYTUCJAMI
Współpraca z wymienionymi poniżej instytucjami i organizacjami dotyczy współpracy strukturalnej na poziome organizacyjnym.
W indywidualnych przypadkach BIMU Caritas wymieniają informacje z organizacjami i instytucjami wymienionymi poniżej, dzięki czemu każda z nich może udzielać pomocy skuteczniej w oparciu o bardziej kompletną wiedzę n.t. indywidualnych osób. Dzięki bieżącej współpracy uniknięto wielu błędów i udzielono pomocy tym, którzy najbardziej jej potrzebowali.
1. Polska Akcja Humanitarna
2. Helsińska Fundacja Praw Człowieka
3. Klinika Praw Człowieka Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Warszawskiego
4. Ośrodki Pomocy Społecznej
5. Caritas Europa
6. Jesuit Refugee Service
7. Policja
8. Straż Graniczna
9. Sądy i Prokuratura
10. Caritas Gorlitz
E. SPOTKANIA I SZKOLENIA
1. 16.05.2001 Gorlitz - Projekt GUSA: Pomoc cudzoziemcom i uchodźcom w kontekście rozszerzenia Unii Europejskiej.
2. 26-27.10.2001 Gorlitz - Analiza politycznych, socjalnych i ekonomicznych uwarunkowań granicy Schengen dla aktualnych i przyszłych regionów granicznych UE w powiązaniu ze wspólnym podejściem do polityki migracyjnej.
3. 08-10.11.2001 Praga - Caritas Europa Migration Forum.
4. 03-05.12.2001 Berlin - konferencja Caritas Niemieckiej n.t. rozszerzenia Unii w kotekście pracy z cudzoziemcami i uchodźcami.
5. maj 2001/wrzesień 2001 - spotkania koordynacyjne pracowników BIMU poświęcone wymianie doświadczeń, omówieniu problemów, indywidualnych przypadków.
6. listopad 2001 - Przygotowanie dokumentu "Stanowisko Caritas Polska wobec migrantów i uchodźców", które będzie wykorzystane podczas Dnia Migranta 2002.
F. PROBLEMY
1. Opieka nad osobami, które zaskarżyły negatywną decyzję statusową do NSA, ale są pozbawione świadczeń i opieki MSWiA.
Obecnie osoba, która otrzyma drugą decyzję, odmawiającą nadania statusu uchodźcy ma prawo złożyć skargę do NSA. Niestety na czas rozpatrywania skargi w NSA osoba taka nie jest objęta opieką MSWiA, a zatem nie może mieć przedłużonej wizy pobytowej w Polsce na zasadach takich jak podczas procedury uchodźczej. Może ją przedłużyć na zasadach ogólnych, czyli wyjeżdżając z Polski, co jednak przeważnie nie jest możliwie, zarówno z powodów finansowych jak i braku paszportów. Osoby takie są także całkowicie pozbawione świadczeń materialnych i muszą same zapewnić sobie utrzymanie. W większości przypadków jest to do zaakceptowania zważywszy na status materialny niektórych rodzin, niemniej jednak doświadczyliśmy już kilku przypadków szczególnych (np. samotne matki z dziećmi), kiedy pomoc taka byłaby wskazana. Niestety brak funduszy uniemożliwia nam jej udzielanie.
2. Status humanitarny
Inną grupą wymagającą szczególnej ochrony są osoby, które po negatywnym zakończeniu procedury uchodźczej chciałyby skorzystać z ochrony humanitarnej, którą miało zagwarantować wprowadzenie w nowej Ustawie o Cudzoziemcach t.zw. statusu humanitarnego. Jego celem jest umożliwienie legalnego sposobu osiedlenia się w naszym kraju osobom, które nie spełniają przesłanek Konwencji Genewskiej, lecz jednocześnie pozbawionym możliwości powrotu do kraju z powodu grożącego im tam niebezpieczeństwa. Niestety Urzędy Wojewódzkie nie korzystają z zapisów Ustawy i legalizacja pobytu zgodnie z założeniem statusu humanitarnego jest bardzo trudna, jeśli nie niemożliwa.
Zapewnienie tej grupie godnych warunków życia wydaje się być kolejnym ważnym celem. Bez ważnych dokumentów (brak prawnej możliwości legalizacji pobytu) skazani są na nielegalny pobyt. Nie mogą zwrócić się o pomoc (przedłużenie lub wydanie paszportu) do swoich ambasad, gdyż czują się uchodźcami; bez paszportu zaś nie mogą opuścić Polski by wystąpić o wizę polską poza granicami naszego kraju. Pamiętać należy, że często są to osoby mieszkające w Polsce przez kilka lat, zasymilowane lub wręcz zupełnie zintegrowane.
3. Zapewnienie uznanym uchodźcom programu integracyjnego.
Fundusze rządowe, pochodzące z Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej i przeznaczone na pomoc integracyjną dla uznanych uchodźców były w 2001 bardzo trudno dostępne. Uchodźcy podpisywali wprawdzie programy z MOPR, lecz zamiast należnych im pieniędzy otrzymywali informacje o "braku środków". W efekcie w 2001 uznani uchodźcy otrzymywali swoje zapomogi w nieregularnych transzach, a pod koniec roku zostali zupełnie pozbawieni zapomóg, ponieważ skończyły się środki budżetowe.
Fundusze UNHCR, przeznaczone na pomoc integracyjną pozwoliły w 2001 roku na wsparcie dla uchodźców w postaci regularnych zapomóg, umożliwiających podstawowe funkcjonowanie, jak również na zorganizowanie kursu językowego i opłacenie szeregu kursów zawodowych. Pięć osób ukończyło kurs prawa jazdy, otrzymując ten ważny i potrzebny na rynku pracy dokument.
Ogromną trudnością dla uchodźcy już na starcie jest znalezienie mieszkania. Większość właścicieli mieszkań nie chce podpisywać legalnych umów najmu i prawie nikt nie chce zameldować uchodźców we własnym mieszkaniu. Bez meldunku z kolei niemożliwe jest dopełnienie innych zobowiązań uchodźcy (podanie adresu zameldowania do wydania Karty Pobytu, uzyskanie numeru PESEL itd.).
Innym problemem jest rynek pracy, który kurczy się wraz z rosnącym bezrobociem. Bez kwalifikacji i znajomości języka polskiego uchodźcy nie są poszukiwanymi pracownikami. Tymczasem wielu z nich chętnie prowadziłoby własną działalność gospodarczą (handel). Niestety rejestracja takiej działalności w przypadku posiadania karty czasowego pobytu w wielu miastach nie jest możliwa. Tym samym nie jest realizowane prawo równego traktowania uchodźców z obywatelami RP i niewykorzystaną pozostaje szansa na samodzielne utrzymanie się przez uchodźców.
Kolejny problem to arogancja i niekompetencja urzędników w większości instytucji. Jest wiele miejsc, w których pojawiają się uchodźcy by dopełnić kolejne obowiązki rejestracyjne i niestety w większości z nich spotykają się z nieznajomością procedur, dokumentów uchodźczych i bardzo aroganckim traktowaniem. Uważamy, że należy zorganizować intensywne szkolenie dla urzędników, którzy w swej pracy stykają się z uchodźcami.
Fundusze MOPR z 2001, prócz tego że niewystarczające na zapomogi nie przewidziały w ogóle kosztów kursu języka polskiego. Bez znajomości języka kraju zamieszkania trudno doprawdy mówić o możliwości integracji - samo poruszanie się jest problemem, nie mówiąc o znalezieniu pracy.
Uważamy, że uchodźcom należy się program integracyjny z prawdziwego zdarzenia, zważywszy że są to osoby, które w ostatnim czasie przeszły często niewyobrażalne traumy i status uchodźcy traktują jak wybawienie. Niestety okazuje się, że to dopiero po nadaniu statusu uchodźcy rozpoczyna się ich droga przez mękę i wielu rezygnuje z życia w naszym kraju i udaje się do krajów Europy Zachodniej, by tam szukać łatwiejszego losu. Nie powinno to nikogo dziwić - każdy człowiek potrzebuje minimum pewności co do swojej przyszłości, by zaplanować życie swoje i dzieci. Taką pewność dałoby chociażby regularne wypłacanie zapomóg integracyjnych i zaoferowanie szkoleń i nauki języka. W obliczu doświadczeń uchodźców z 2001 roku decyzje o opuszczeniu Polski są zupełnie uzasadnione.
Uważamy, że w obecnej chwili środki dostępne na pomoc integracyjną zarówno z budżetu RP jak i z UNHCR są nieracjonalnie wykorzystywane. Caritas wydaje bowiem zapomogi na przeżycie w miejsce regularnych wypłat MOPR i nie pozostają nam już żadne środki na opłacenie kursów językowych czy zawodowych. MOPR z kolei miesiącami nie wypłaca zapomóg, by na koniec wypłacić dużą kwotę zaległych środków. Po jej otrzymaniu pewna liczba uchodźców wyjeżdża z Polski. W ten sposób program integracyjny jest nieefektywny - zamiast skoncentrować wysiłki na skutecznej pomocy oferuje się uchodźcom rozdrobnione środki.
Wiele z w/w problemów rozwiązałaby realizacja programu "Dom dla Uchodźcy", którego pomysł zrodził się w Caritas lubelskiej w ubiegłych latach, a teraz szczególnie nabrał aktualności. Dom taki miałby stanowić azyl, który pozwoliłby na spokojne rozpoczęcie procesu integracji w godnych warunkach, bez konieczności szukania mieszkania i meldunku na gwałt tuż po otrzymaniu statusu uchodźcy. Byłby miejscem, gdzie można byłoby prowadzić szkolenia i wykłady n.t. kultury Polskiej i podstawowych informacji o naszym kraju, być może także naukę języka polskiego. Wszystko to pod jednym dachem i z pomocą woluntariuszy. Czas przebywania w takim domu wahałby się od 3-12 miesięcy w zależności od poziomu adaptacji i zamożności rodziny.
Niestety, mimo naszych próśb, władze miasta Lublina nie przedstawiły dotąd lokalizacji, która odpowiadałaby założeniom naszego programu. Dopóki nie znajdziemy odpowiedniego budynku nie jesteśmy w stanie organizować funduszy na adaptację budynku i rozpoczęcie działalności.
Wynikające z powyższych spostrzeżeń smutne wnioski przekonują nas, że należy położyć wielki nacisk na poprawę opieki nad uznanymi uchodźcami w Polsce.
4. Rosnąca liczba beneficjetów
Liczba osób, które skorzystały z pomocy naszych biur wzrosła z 582 w roku 2000 do 1215 w roku 2001 (ponad dwukrotny wzrost). Stało się tak z następujących powodów:
1. Znacznie wzrosła liczba cudzoziemców przebywających w Polsce, szczególnie osób występujących o nadanie statusu uchodźcy.
2. Otwarto 2 nowe ośrodki dla uchodźców w Białymstoku.
3. Biura Informacji dla Migrantów i Uchodźców Caritas stały się znane na rynku pomocy socjalnej.
Jednocześnie fundusze, które mamy do dyspozycji nie zmieniły się i nie odpowiadają rosnącym potrzebom naszych podopiecznych. W/w rosnące potrzeby są wynikiem wycofania się organów państwowych z finansowania części świadczeń, dotychczas dostępnych dla uchodźców i osób w procedurze uchodźczej. Mowa m.in. o pokrywaniu kosztów podróży niezbędnych w procedurze uchodźczej, wykonywaniu fotografii niezbędnych do wydania dokumentów itd. Koszty te, choć jednostkowo niewysokie, dają w odniesieniu do większej liczby osób istotną sumę w budżecie naszej organizacji.
Systematycznie rosnąca liczba beneficjentów pokazuje, że Biura Informacji dla Migrantów i Uchodźców pełnią ważną rolę pośród instytucji i organizacji, wspierających cudzoziemców. Miło nam słyszeć od naszych podopiecznych słowa podziękowania, doceniające szeroki zakresu oferowanych przez nas usług, kompetencje i doświadczenie naszych pracowników oraz szacunek z jakim ich przyjmujemy.
5. Finansowanie projektu
Zapewnienie funduszy na funkcjonowania programu jest naszą stałą troską. Przez 7 lat udało się stworzyć dobrze współpracujący zespół profesjonalnych doradców, osób wyszkolonych i zaangażowanych w niesienie pomocy cudzoziemcom.
Przez ostatnie 7 lat program pomocy dla uchodźców i migrantów był finansowany z dwóch głównych źródeł: UNHCR i Raphaels-Werk. W obliczu informacji UNHCR o planach systematycznego wycofywania się z finansowania programów w Polsce i zakończeniu współpracy z Raphaels-Werk w 2000, rodzi się nasza troska o zapewnienie ciągłości pracy na rzecz tej szczególnej grupy osób. Wprawdzie zobowiązania Rapheels-Werk przejęła od 2001 roku Caritas niemiecka, ale jest to działanie tymczasowe nie dające gwarancji ciągłości.
Mamy nadzieję na realizację programów Unii Europejskiej, dalszą współpracę z Caritas niemiecką oraz zaangażowanie sponsorów prywatnych. Liczymy także na większe zaangażowanie środków Caritas diecezjalnych i Caritas Polskiej.
