Kielce: radosne "Mikołajki" na 75. urodziny Caritas

Sobota, 09 Grudnia 2006 01:14

Ponad 3 tysiące mieszkańców Kielc - dzieci, rodzice oraz duchowni - entuzjastycznie oklaskiwało dziś piosenki "Arki Noego". Podczas wielkiego "Mikołajkowego" koncertu w Hali Widowiskowej obchodzono 75-lecia Caritas diecezji kieleckiej.

Ponad 3 tysiące mieszkańców Kielc - dzieci, rodzice oraz duchowni - entuzjastycznie oklaskiwało dziś piosenki “Arki Noego”. Podczas wielkiego “Mikołajkowego” koncertu w Hali Widowiskowej obchodzono 75-lecia Caritas diecezji kieleckiej. Przez ponad 2 godziny hala tętniła muzyką, śpiewem i dziecięcym tańcem.

Podczas imprezy ponad 1200 dzieci z ubogich rodzin otrzymało paczki z prezentami. Ponad 3 tysiące maluchów i ich rodziców powitał dyrektor Caritas Kieleckiej, ks. Stanisław Słowik.

“W tym symbolicznym dniu Caritas pragnie wspólnie z przedstawicielami władz, naszymi współpracownikami i podopiecznymi przeżywać radość dzielenia się dobrem, które dokonało się wysiłkiem wielu ludzi dobrej woli na przestrzeni 75 lat” - mówił ks. Słowik.

Kielecki biskup pomocniczy Marian Florczyk powiedział m.in.: “Moje drogie dzieci, podziękujmy nie tylko sędziwemu świętemu Mikołajowi, który hojnie was za chwilę obdaruje, ale też sędziwej babci, będącej tu wśród was w sali. Jest nią 75 - letnia Caritas”. Gorące brawa pożegnały biskupa i zarazem przywitały występ “Arki Noego”.

W zorganizowanie imprezy włączyły się oprócz Caritas także organizacje charytatywne: “Fundacja Vive “Serce Dzieciom”, Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Kielcach oraz Fundacja przyjazny dom Dziecka”. Imprezę patronatem objęli: ordynariusz kielecki, bp Kazimierz Ryczan oraz prezydent Kielc Wojciech Lubawski. Oprawę plastyczną wykonali uczniowie Liceum Plastycznego w Kielcach. Finansowo cale przedsięwzięcie wspomogło wielu sponsorów.

24 lutego 1931 roku bp Augustyn Łosiński ówczesny ordynariusz kielecki powołał do istnienia diecezjalną Caritas. Po intensywnym okresie działalności w latach 30. i 40. XX wieku nastał trudny czas systemu komunistycznego, kiedy to od 1950 r. do 1989 roku ówczesne władze państwowe zakazały Kościołowi prowadzenia działalności charytatywnej. Większość placówek pomocy stacjonarnej dla dzieci, starców i osób niepełnosprawnych przejęło komunistyczne stowarzyszenie pod nazwą “Zrzeszenie Katolików Caritas”.

Po uchwaleniu w 1989 roku Ustawy o stosunku państwa do Kościoła katolickiego na nowo pojawiła się możliwość prowadzenia działalności charytatywnej przez Kościół.